این متن به بیان درد و رنج ناشی از بیعدالتی، جهل و فراموشی علم میپردازد. شاعر از سوختن در آتش بیداد چرخ و فروختن خانه به دیگران سخن میگوید و اشاره میکند که ثروت اندوخته شده از مال یتیم و خون فقیر است. در نهایت، متن به رنجکشیدن رنجبران در برابر بیعدالتی اشاره دارد.
متن دارای مضامین انتقادی و اجتماعی پیچیده است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت کافی از مسائل اجتماعی و سیاسی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند بیعدالتی و استثمار ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱۴ - بسوختیم زبیداد چرخ و خواهد سوخت
کسی که علم فراموش کرد و جهل آموخت ۱
بگو به سایه ی دیوار دیگران خسبد
کسی که خانه ی خود را به دیگران بفروخت ۲
وطن زکید اجانب درون آتش و ما
به سر زنیم و بنالیم از اینکه آمل سوخت ۳
شکافتیم و دربدیم و سوختیم ز جهل
به زیب پیکر ما گر جهان قبایی دوخت ۴
بود ز خون فقیر آنکه شربتی نوشید
بود ز مال یتیم آنکه ثروتی اندوخت ۵
درین میانه بهارا نصیب رنجبر است
به هر کجا که ز بیداد آتشی افروخت ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.