خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه از عطار نیشابوری، توصیفی زیبا از عشق و زیبایی معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند بوی مشک، زلف گره‌گیر، سرو و ماه، زیبایی معشوق را ستایش می‌کند. همچنین، شاعر به ناتوانی خود در برابر عشق اعتراف می‌کند و از خداوند طلب عفو و بخشش می‌نماید.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و اصطلاحات به‌کاررفته در شعر ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
شمارهٔ ۱۳۷ - تغزل و تشبیب
باد بیاورد بوی مشک به شبگیر
گوئی بگذشت از آن دو زلف گره گیر ۱
شبگیر ار بگذرد نسیم بر آن زلف
مشک فرازآورد نسیم به شبگیر ۲
دانم تدبیرها بسی به همه کار
لیک به عشق اندرون ندانم تدبیر ۳
خلخ وکشمیر را به خیره ستایند
آری کار جهان بود همه بر خیر ۴
زانکه یکی چون تو حور نیست به خلخ
زانکه یکی چون‌تو سرو نیست به کشمیر ۵
جز پی نخجیر سوی من نگراید
تا سر زلفت دلم ربوده به نخجیر ۶
سروی و بر سرو ماه داری وخورشید
ماهی و بر ماه حلقه بندی و زنجیر ۷
گفتم ماهی و اینت غایت تکذیب
گفتم سروی و اینت غایت تحقیر ۸
خود سخنی بود ناستوده و بگذشت
زان سخن رفته عذرخواهم بپذیر ۹
عذر پذیرست و جرم‌پوش خداوند
وین دو بود نیز بهترین صفت میر ۱۰
گوئی بگذشت از آن دو زلف گره گیر ۱
شبگیر ار بگذرد نسیم بر آن زلف
مشک فرازآورد نسیم به شبگیر ۲
دانم تدبیرها بسی به همه کار
لیک به عشق اندرون ندانم تدبیر ۳
خلخ وکشمیر را به خیره ستایند
آری کار جهان بود همه بر خیر ۴
زانکه یکی چون تو حور نیست به خلخ
زانکه یکی چون‌تو سرو نیست به کشمیر ۵
جز پی نخجیر سوی من نگراید
تا سر زلفت دلم ربوده به نخجیر ۶
سروی و بر سرو ماه داری وخورشید
ماهی و بر ماه حلقه بندی و زنجیر ۷
گفتم ماهی و اینت غایت تکذیب
گفتم سروی و اینت غایت تحقیر ۸
خود سخنی بود ناستوده و بگذشت
زان سخن رفته عذرخواهم بپذیر ۹
عذر پذیرست و جرم‌پوش خداوند
وین دو بود نیز بهترین صفت میر ۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۶ - تغزل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۸ - بهاریه و تشبیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
