این متن به مخاطب خطاب میکند که او خلاصهای از چهار عنصر (ارکان) است و از او میخواهد تا سخنی از عالم روحانی بشنود. سپس اشاره میکند که موجودات مختلف مانند دیو، دد، ملک و انسان در درون او هستند و هر آنچه که مینماید، همان است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار میباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص مانند 'ارکان' و 'عالم روحانی' نیاز به دانش پایهای از ادبیات و فلسفه دارد.
رباعی ۱۸۲ - ای آن که خلاصهٔ چهار ارکانی
بشنو سخنی ز عالم روحانی ۱
دیوی و ددی و ملکی، انسانی
با توست هر آنچه می نمایی، آنی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.