خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از صوفی می‌پرسد که چرا به دنبال خدایی می‌گردد که در مکان خاصی نیست. اگر خدا را می‌شناسی، چرا به دنبالش هستی و اگر نمی‌شناسی، پس چه کسی را می‌جویی؟
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۶۰ - ای صوفی صافی که خدا می‌طلبی
ای صوفی صافی که خدا می‌طلبی
او جای ندارد، ز کجا می‌طلبی؟ ۱
گر زانکه شناسی اش چرا می خواهی
ور زانکه ندانی اش که را می‌طلبی؟ ۲
او جای ندارد، ز کجا می‌طلبی؟ ۱
گر زانکه شناسی اش چرا می خواهی
ور زانکه ندانی اش که را می‌طلبی؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۹ - ای آن که شب و روز خدا می طلبی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۱ - دعوی به سر زبان خود وابستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
