این متن به ستایش یک شخصیت با عظمت و معنوی میپردازد که با اراده و قدرت خود، بر مشکلات و محدودیتها غلبه کرده و به جایگاهی والا دست یافته است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
رباعی ۱۵۰ - ای پای شرف بر سر افلاک زده
وی دم همه از خلعت لولاک زده ۱
و آنگه به سرانگشت ارادت، یک شب
درع قصب ماه فلک چاک زده ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.