خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این متن به جستجوی بی‌ثمر و پوچی‌های زندگی اشاره می‌کند و از نبود نتیجه و حاصل در تلاش‌هایش شکایت دارد. همچنین، از تنهایی و بی‌پاسخ ماندن سوالاتش گله می‌کند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجربه کافی نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۱۴۸ - افضل درِ دل می زنی، آخر دل کو؟
افضل درِ دل می زنی، آخر دل کو؟
عمری ست که راه می روی، منزل کو؟ ۱
شرمت بادا ز خلوت و خلوتیان
هفتاد و دو چله داشتی، حاصل کو؟ ۲
عمری ست که راه می روی، منزل کو؟ ۱
شرمت بادا ز خلوت و خلوتیان
هفتاد و دو چله داشتی، حاصل کو؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۷ - ای دل ز غم جهان که گفتت خون شو
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۹ - دنیا به مراد رانده گیر، آخر چه؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
