خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های زندگی بدون توقع و با نگاهی مثبت اشاره می‌کند، مانند خندیدن بدون دهان، دیدن جهان بدون چشم و سفر بدون حرکت. شاعر از لذت‌های ساده و معنوی زندگی سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی‌های آن بهره‌مند شوند.
رباعی ۱۳۵ - یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
بی منت دیده، خلق عالم دیدن ۱
بنشین و سفر کن، که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن ۲
بی منت دیده، خلق عالم دیدن ۱
بنشین و سفر کن، که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - یک سو پسرت نشسته و یک سو زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
