خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از بی‌فایده بودن فضل و دانش در شرایطی که نیازهای اولیه مانند نان تأمین نشده، سخن می‌گوید. او با تمثیل سگان و نان، وضعیت ناگوار جامعه را به تصویر می‌کشد که در آن، حتی نان خوردن نیز به دلیل شرایط نامساعد ممکن نیست.
متن دارای مفاهیم انتقادی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از تمثیل‌های پیچیده مانند سگان و نان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۴ - از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن ۱
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن ۲
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن ۱
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳ - جایی که مقام نیست‌ات، مرحله دان
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵ - یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
