خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به رابطهٔ عمیق و قدیمی بین معشوق و عاشق اشاره دارد که پیش از آفرینش انسان وجود داشته است. شاعر بیان می‌کند که در خلوتگاه خاص الهی، معشوق و عشق همزاد و همراه بوده‌اند.
مفاهیم عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص ادبیات کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین درک رابطهٔ عشق و معشوق در سطح عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۹ - زان پیش که ما طفیل آدم بودیم
زان پیش که ما طفیل آدم بودیم
در خلوت خاص، هر دو محرم بودیم ۱
بی منت عین و شین و قاف، اندر گل
معشوقه و عشق، هر دو با هم بودیم ۲
در خلوت خاص، هر دو محرم بودیم ۱
بی منت عین و شین و قاف، اندر گل
معشوقه و عشق، هر دو با هم بودیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۸ - با یاد جلال در بیابان رفتیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰ - یا رب چو بخوانی ام، اطعنا گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
