شاعر در این شعر بیان میکند که از هر چیزی در این سرزمین کم ندارد و از حاشیهنشینان بیگانه نیست، بلکه با شاه و اطرافیانش رابطهای نزدیک دارد. او نه از شناخته شدن میترسد و نه امیدوار به اندیشههای دیگران است. بدون اینکه به جایی برود، از هر روندهای پیشتر است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۲۴ - از هر چه در این ملک نیام کم، بیشم
از حاشیه بیگانه و با شه خویشم ۱
نه بیم شناسم، نه امید اندیشم
بی آنکه روم، ز هر رونده پیشم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.