خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عمر عزیزی که به دلیل جهل و بی‌خبری به راحتی از دست رفته است ابراز تأسف می‌کند. او اشاره می‌کند که با وجود تلاش‌های بسیار برای آماده‌سازی اسباب زندگی، حتی یک ساعت فرصت برای بهره‌برداری از آن‌ها به دست نیامده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اندوه‌بار درباره زندگی و مرگ است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به درک نسبی از ادبیات فارسی دارد.
رباعی ۱۱۵ - ای عمر عزیز داده بر باد از جهل
ای عمر عزیز داده بر باد از جهل
وز بی‌خبری کار اجل داشته سهل ۱
اسباب دو صد ساله سگالیده به پیش
نا یافته از زمانه یک ساعت مهل ۲
وز بی‌خبری کار اجل داشته سهل ۱
اسباب دو صد ساله سگالیده به پیش
نا یافته از زمانه یک ساعت مهل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۴ - ای از تو همیشه کار پندار به برگ
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۶ - درّی که من از میان جان یافته‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
