خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن با زبانی نمادین از مرگ و ناپایداری زندگی سخن می‌گوید و مخاطب را به بازگشت به خاک (مرگ) فرا می‌خواند. تصاویری مانند «برگ»، «بخار» و «تگرگ» بر گذرا بودن وجود انسان تأکید دارند.
مفاهیم انتزاعی مانند مرگ و ناپایداری زندگی نیازمند درک فلسفی و بلوغ فکری است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۱۴ - ای از تو همیشه کار پندار به برگ
ای از تو همیشه کار پندار به برگ
در گوش تو هر زمان همی گوید مرگ ۱
کای برشده بر هوا، ز گرمی چو بخار
باز آی به خاک سرد گشته چو تگرگ ۲
در گوش تو هر زمان همی گوید مرگ ۱
کای برشده بر هوا، ز گرمی چو بخار
باز آی به خاک سرد گشته چو تگرگ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۳ - روزی که برند این تن پر آز را به خاک
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۵ - ای عمر عزیز داده بر باد از جهل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
