خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که اگر به او فضل و بخشش شود، نگرانی از دنیا ندارد و اگر مورد قهر قرار گیرد، یکباره نابود می‌شود. او بارها به خالق پاکش اعتراف می‌کند که مشتی خاک است و از مشتی خاک چه انتظاری می‌توان داشت.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این محتوا برای افراد با درک بالاتر از زندگی و مفاهیم انتزاعی مناسب است.
رباعی ۱۱۲ - گر فضل کنی ندارم از عالم باک
گر فضل کنی ندارم از عالم باک
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک ۱
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک ۲
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک ۱
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - جان می بردم به سوی آن عالم پاک
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - روزی که برند این تن پر آز را به خاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
