خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تضاد بین نور و تاریکی، زندگی و مرگ سخن میگوید و به خواننده توصیه میکند که به درون خود بازگردد تا از حسرت و افسوس رها شود.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوع مرگ و حسرت نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۰ - زین تابش آفتاب و تاریکی میغ
زین تابش آفتاب و تاریکی میغ
زین بیهده زندگانی مرگ آمیغ ۱
با خویشتن آی تا نباشی باری
نه بوده به افسوس و نه رفته به دریغ ۲
زین بیهده زندگانی مرگ آمیغ ۱
با خویشتن آی تا نباشی باری
نه بوده به افسوس و نه رفته به دریغ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - غم چند خوری ز کار نا آمده پیش
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - جان می بردم به سوی آن عالم پاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.