شاطر عشق

من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم
هر چه ام، عاشق رخسار تو کافر کیشم ۱

دست کوتاه از آن زلف درازت نکشم
گر زند عقرب جرّاره، هزاران نیشم ۲

خواهمت تا که شبی تنگ در آغوش کشم
چه غمم گر خطری صبح درآید پیشم ۳

دشت، آراسته از لاله رخان، دوش به دوش
من بیچاره گرفتار خیال خویشم ۴

دل ز عشق رخت ای دوست، کجا برگیرم
برود عمر عزیز ار به سر تشویشم ۵

من، همان شاطر عشقم که به تو شرط کنم
گر کشم دست ز دامان تو، نادرویشم ۶