این شعر دو پرسش و پاسخ عاشقانه را در بر می‌گیرد. در هر دو بخش، پرسش‌گر درباره مکان مخاطب در جهان می‌پرسد و پاسخ‌دهنده با بیانی شاعرانه اشاره می‌کند که در دورترین یا پاک‌ترین مکان جهان، یعنی کنار او یا در طبیعتِ متعلق به او ایستاده است. تاریخ و مکان سرودن شعر (دی 1357، لندن) نیز ذکر شده است.
محتوا از نظر مفهومی و زبانی برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. هیچ عنصر نامناسبی برای گروه‌های سنی پایین‌تر وجود ندارد، اما درک عمیق‌تر از مفاهیم عاشقانه و شاعرانه ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
ترانه‌ی کوچک
در گستره‌ی بی‌مرزِ این جهان
تو کجایی؟
ــ من در دورترین جای جهان ایستاده‌ام:
کنارِ تو.
□
ــ تو کجایی؟
در گستره‌ی ناپاکِ این جهان
تو کجایی؟
ــ من در پاک‌ترین مُقامِ جهان ایستاده‌ام:
بر سبزه‌شورِ این رودِ بزرگ که می‌سُراید
برای تو.
دیِ ۱۳۵۷
لندن
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
FrauNegin
این شعر به زیبایی رنگین کمان و طراوت چمن های باران خورده می ماند. بدون اغراق زیبا و تاثیر گذار است.
او مرا دوست دارد