غزل ۲۳۸۵ - روز ما را، دیگران را شب شده

روزْ ما را، دیگران را شب شُده
ز آفتابی اَخْتَران را شب شُده ۱

تیرِ دولت‌هایِ ما پیروز شُد
تیر جَست و مَر کَمانْ را شب شُده ۲

روزِ خندان در رُخِ عَینُ الْیَقین
کافِرسْتانِ گُمان را شب شُده ۳

بَرپَریده مُرغِ ایمانَت کُنون
بی اَمان خواهی، اَمانْ را شب شُده ۴

هر دَمی روز است اَنْدَر کانِ جان
روزِ نَقْدِ توست کان را شب شُده ۵

عاشقان را روزهایِ بی‌نشان
عاقلِ رَسم و نشانْ را شب شُده ۶