خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر است که از تنهایی و فقدان همدم رنج میبرد. اشعار به احساساتی مانند حسرت، اندوه و سنگینی غم اشاره میکنند که حتی کوه نیز از تحمل آن عاجز است.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک و پردازش آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربههای عاطفی بیشتری دارند، مناسبتر است.
رباعی ۲۰ - دریای سرشک دیدهٔ پر نم ماست
دریای سرشک دیدهٔ پر نم ماست
وان بار که کوه برنتابد غم ماست ۱
در حسرت همدمی بشد عمر عزیز
ما در غم همدمیم و غم همدم ماست ۲
وان بار که کوه برنتابد غم ماست ۱
در حسرت همدمی بشد عمر عزیز
ما در غم همدمیم و غم همدم ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - گفتم که لبم به بوسهای مهمان است
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - آن بت که رخش رشک گل و یاسمن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.