خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن شعری است که به زیبایی‌های ماه رمضان و فضیلت‌های آن می‌پردازد. شاعر از کودکان می‌خواهد که به مادران روزه‌دار خود توجه کنند و از شیر لطیف آن‌ها بنوشند. همچنین، به فضیلت‌های روزه و تأثیرات روحانی آن اشاره می‌کند و از زیبایی‌های بهار و طبیعت به عنوان نمادی از رحمت خداوند یاد می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده می‌شود.
غزل ۲۳۷۵ - سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه
سویِ اَطْفال بیامَد به کَرَمْ مادرِ روزه
مَهِل ای طِفْل به سُستی طَرَفِ چادَرِ روزه ۱
بِنِگَر رویِ ظَریفَش، بِخور آن شیرِ لَطیفَش
به هَمان کویْ وَطَن کُن، بِنِشین بر دَرِ روزه ۲
بِنِگَر دستِ رضا را که بهاری‌ست خدا را
بِنِگَر جَنَّتِ جان را شُده پُرعَبْهَرِ روزه ۳
هَله ای غُنچهٔ نازان، چه ضعیفی و چه یازان
چو رَسَن بازِ بهاری، بِجِه از چَنْبَرِ روزه ۴
تو گُلا غَرقهٔ خونی، زِ چه‌یی دِلْخوش و خندان
مَگَر اِسْحاقِ خَلیلی، خوشی از خَنجَرِ روزه ۵
زِ چه‌یی عاشقِ نانی، بِنِگَر تازه جهانی
بِسِتان گندمِ جانی، هَله از بَیْدَرِ روزه ۶
مَهِل ای طِفْل به سُستی طَرَفِ چادَرِ روزه ۱
بِنِگَر رویِ ظَریفَش، بِخور آن شیرِ لَطیفَش
به هَمان کویْ وَطَن کُن، بِنِشین بر دَرِ روزه ۲
بِنِگَر دستِ رضا را که بهاری‌ست خدا را
بِنِگَر جَنَّتِ جان را شُده پُرعَبْهَرِ روزه ۳
هَله ای غُنچهٔ نازان، چه ضعیفی و چه یازان
چو رَسَن بازِ بهاری، بِجِه از چَنْبَرِ روزه ۴
تو گُلا غَرقهٔ خونی، زِ چه‌یی دِلْخوش و خندان
مَگَر اِسْحاقِ خَلیلی، خوشی از خَنجَرِ روزه ۵
زِ چه‌یی عاشقِ نانی، بِنِگَر تازه جهانی
بِسِتان گندمِ جانی، هَله از بَیْدَرِ روزه ۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۷۴ - هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه؟
گوهر بعدی:غزل ۲۳۷۶ - صنما از آنچ خوردی بهل، اندکی به ما ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
