اندر مذمّت برادران گوید

دوست جو از برادران بگسل
که برادر کند پر آذر دل ۱

کِه بود غمز بر پدر خواند
مِه بود بر تو خواجگی راند ۲

تا پدر زنده با تو دمسازست
چون پدر مرد خصم و انبازست ۳

گر دو نیمه کنی برو سیمت
ور نه در دم کند به دو نیمت ۴

نه برادر بود به نرم و درشت
کز برای شکم بود هم پشت ۵

عقل نبود برادری کردن
از پی رنج دل جگر خوردن ۶

رنج دل باشد و عنای جگر
به برادر دویدن از مادر ۷

نه قبولش خوش و نه کردن رد
همچو اعراب و همزه بر ابجد ۸