خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر از ساقی می‌خواهد که به او شراب بدهد و از او می‌خواهد که این شراب را به دیگران ندهد. او به شراب اشاره می‌کند که بوی آن از مشک و عنبر بهتر است و از ساقی می‌خواهد که سر شراب را باز کند و به او بدهد، بدون اینکه نام آن را بگوید. شاعر همچنین به جعفر طیار اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند او بی‌دست شده است.
این متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به شراب و می‌گساری است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، درک کامل مفاهیم عرفانی و ادبی این شعر ممکن است نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری داشته باشد.
غزل ۲۳۳۷ - هلا ساقی بیا، ساغر مرا ده
هَلا ساقی بیا، ساغَر مرا دِهْ
زَرَم بِسْتان، میِ چون زَر مرا دِهْ ۱
به حَقِّ آن کِه در سَر دارم از تو
چو خُم را وا کُنی سَر، سَر مرا دِهْ ۲
به دیگر کَس مَدِه آنْچِم نِمودی
مرا دِهْ آن و آن دیگر مرا دِهْ ۳
سَرَش بُگْشا مگو نامش که آن چیست
اگر زَهر است اگر شِکَّر، مرا دِهْ ۴
ازان میْ جَعفرِ طَیّار خورده‌ست
شُدَم بی‌دستْ چون جَعفر، مرا دِهْ ۵
بِپِیما آن شرابی را که بویَش
بِهْ از مُشک است و از عَنْبَر، مرا دِهْ ۶
سَقاهُم رَبُّهُم، رَطْلی شِگَرف است
نهان از مومن و کافر، مرا دِهْ ۷
زَرَم بِسْتان، میِ چون زَر مرا دِهْ ۱
به حَقِّ آن کِه در سَر دارم از تو
چو خُم را وا کُنی سَر، سَر مرا دِهْ ۲
به دیگر کَس مَدِه آنْچِم نِمودی
مرا دِهْ آن و آن دیگر مرا دِهْ ۳
سَرَش بُگْشا مگو نامش که آن چیست
اگر زَهر است اگر شِکَّر، مرا دِهْ ۴
ازان میْ جَعفرِ طَیّار خورده‌ست
شُدَم بی‌دستْ چون جَعفر، مرا دِهْ ۵
بِپِیما آن شرابی را که بویَش
بِهْ از مُشک است و از عَنْبَر، مرا دِهْ ۶
سَقاهُم رَبُّهُم، رَطْلی شِگَرف است
نهان از مومن و کافر، مرا دِهْ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۳۶ - این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده؟
گوهر بعدی:غزل ۲۳۳۸ - بیا دل بر دل پردرد من نه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
