این متن شعری عاشقانه و حماسی است که در آن شاعر از عشق و فداکاری در راه معشوق و همچنین از قدرت و عزم راسخ او سخن میگوید. شاعر از تأثیرات عمیق معشوق بر جهان و انسانها صحبت میکند و از قدرت او در تغییر سرنوشتها و تسخیر دلها میسراید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت میشود.
غزل ۲۲۸۲ - ای جان و دل از عشق تو، در بزم تو پا کوفته
سَرها بُریده بیعَدَد، در رَزمِ تو پا کوفته ۱
چون عَزمِ میدانِ زمینْ کردی تو ای روحِ اَمین
ذَرّاتِ خاکِ این زمین، از عَزمِ تو پا کوفته ۲
فرمانِ خُرَّم شاهیاَت در خونِ دل توقیع شُد
کَف کرد خون بر رویِ خون از جَزمِ تو پا کوفته ۳
ای حَزمِ جُمله خُسروان، از عَهدِ آدم تا کُنون
بِسْتان گِرو از من به جان، کَزْ حَزمِ تو پا کوفته ۴
خوارزمیان مُنْکِر شُده دیدارِ بیچون را، ولی
از بینِشِ بیچونِ تو، خوارزمِ تو پا کوفته ۵
ای آفتابِ رویِ تو، کرده هَزیمَت ماه را
وان ماهْ در راه آمده از هَزمِ تو پا کوفته ۶
چون شَمسِ تبریزی کُند در مُصْحَفِ دل یک نَظَر
اِعْرابِ او رَقصان شُده، هم جَزمِ تو پا کوفته ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.