خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر از بخششهای خداوند به انسانها سخن میگوید، از جمله زیبایی، اسرار حرم، و نعمتهای جهان. این بخششها به عنوان نشانهای از کرم و جود الهی توصیف شدهاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۶ - محبوب جمال خود به آدم بخشید
محبوب جمال خود به آدم بخشید
سرّ حرمش به یار محرم بخشید ۱
هر نقد که در خزانهٔ عالم بود
سلطان به کرم به جود عالم بخشید ۲
سرّ حرمش به یار محرم بخشید ۱
هر نقد که در خزانهٔ عالم بود
سلطان به کرم به جود عالم بخشید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۵ - بر خاک درش هر که مقامی دارد
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۷ - بودش به کمال خویش بودم بخشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.