خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ دریافت معرفت و کمال از طریق گذشتن از خود و توکل به خداوند است. بادهٔ معرفت بدون منت و در سحرگاه از سوی خداوند عطا می‌شود و برای رسیدن به آن، باید از خودگذشتگی کرد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'باده' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۱ - هر باده که از حضرت الله دهند
هر باده که از حضرت الله دهند
بی منت ساقی به سحرگاه دهند ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
از خود بگذر تا به خودت راه دهند ۲
بی منت ساقی به سحرگاه دهند ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
از خود بگذر تا به خودت راه دهند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۰ - خاک در میخانه مگر بیخته اند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۲ - رند آن باشد که میل هستی نکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
