خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن شاعر از خاک و غبار در میخانه صحبت می‌کند و آن را به زیبایی ماه و عطر زلف معشوق تشبیه می‌نماید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۱۰ - خاک در میخانه مگر بیخته اند
خاک در میخانه مگر بیخته اند
کاین گرد و غبار را بر انگیخته اند ۱
یا ماه رخان خطهٔ ماهانند
کز زلف عبیر در جهان ریخته اند ۲
کاین گرد و غبار را بر انگیخته اند ۱
یا ماه رخان خطهٔ ماهانند
کز زلف عبیر در جهان ریخته اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - ملک و ملکوت با هم آمیخته اند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - هر باده که از حضرت الله دهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
