این متن عرفانی درباره توحید و وحدت وجود سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که اگر به درستی از توحید سخن بگویی، تنها سخن باقی می‌ماند و نه چیز دیگر. او با تشبیه امواج دریا به وحدت وجود، اشاره می‌کند که من و تو در حقیقت یکی هستیم. موحد واقعی کسی است که درک درستی از توحید دارد و از آن سخن نمی‌گوید، زیرا توحید را با تمام وجود درک کرده است. در پایان، شاعر دعوت می‌کند که به درک واقعی توحید برسیم و همدم نعمت‌الله شویم.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۷۳ - سخن گر ز توحید گوئی به من
نماند ز توحید الا سخن ۱
اگر موج بسیار دریا یکی است
من و تو دو اسم و مسما یکی است ۲
موحد احد بیند اندر احد
تو معنی احد بین و صورت عدد ۳
موحد ز توحید اگر دم زند
همه ملک توحید بر هم زند ۴
کسی کو ز توحید دارد اثر
نگوید ز توحید هرگز خبر ۵
ز توحید توحید آگاه شو
بیا همدم نعمت‌اللّه شو ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
