غزل ۱۴۳۳ - از همه پنهان و پیدا از همه

از همه پنهان و پیدا از همه
کی شناسد این سخن را بر همه ۱

آفتابی می نماید ماه ما
این چنین نوری بود در خور همه ۲

می برنگ جام پیدا آمده
یک شرابست او ولی ساغر همه ۳

ساقی ار بخشد تو را خمخانه ای
عاشقانه همچو ما می خور همه ۴

لطف او مخمور کی ماند کسی
مست گرداند می و دلبر همه ۵

جام می بشکست و می بر ما بریخت
خرقهٔ ما شسته شد دفتر همه ۶

عالمی چون آینه روشن شده
می نماید سید ما در همه ۷