خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نورالدین نعمت‌الله ولی است که به تمجید نور الهی و دیدار حقیقت از طریق چشم دل می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که تنها با دیدار درونی و عرفانی است که می‌توان حقایق عالم را مشاهده کرد و به وحدت وجود پی برد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۰۸ - می نگارد نگار بر دیده
می نگارد نگار بر دیده
می نماید چو نور در دیده ۱
نور روئی که چشم سر بیند
دیدهٔ ما به چشم سر دیده ۲
هر که بیند به عین ما ، ما را
صدف و بحر و هم گهر دیده ۳
جام می هر که دیده رندانه
هست سیاح بحر و بر دیده ۴
دیده هر ذره ای که می بیند
آفتابیست در قمر دیده ۵
دیده دیده به نور او او را
این نظر دیده ز آن نظر دیده ۶
هرکه او نور نعمت الله دید
جان و جانان به همدگر دیده ۷
می نماید چو نور در دیده ۱
نور روئی که چشم سر بیند
دیدهٔ ما به چشم سر دیده ۲
هر که بیند به عین ما ، ما را
صدف و بحر و هم گهر دیده ۳
جام می هر که دیده رندانه
هست سیاح بحر و بر دیده ۴
دیده هر ذره ای که می بیند
آفتابیست در قمر دیده ۵
دیده دیده به نور او او را
این نظر دیده ز آن نظر دیده ۶
هرکه او نور نعمت الله دید
جان و جانان به همدگر دیده ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۰۷ - ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۰۹ - توئی که راحت جانی و دیده را دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
