خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی و عاشقانه، به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر نور و جمال او بر بیننده می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند نور، زلف، کفر و اسلام، و آینه، به بیان تجربه‌های روحانی و عرفانی خود از دیدن معشوق می‌پردازد. در نهایت، متن به این نتیجه می‌رسد که نور معشوق تنها با نور خودش دیده می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند کفر و اسلام نیاز به دانش قبلی و بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۰۶ - دیده تا نور روی او دیده
دیده تا نور روی او دیده
هرچه دیده همه نکو دیده ۱
زلف و رویش به همدگر نگرد
کفر و اسلام مو به مو دیده ۲
چشم دریادلی است دیدهٔ ما
در نظر آب سو به سو دیده ۳
دیدهٔ ما یکی یکی بیند
گر چه احول یکی به دو دیده ۴
دیده در آینه نگاهی کرد
جان و جانانه روبرو دیده ۵
چند گوئی که من نمی بینم
روشنست آفتاب کو دیده ۶
نعمت الله نظر از او دارد
نور او را به نور او دیده ۷
هرچه دیده همه نکو دیده ۱
زلف و رویش به همدگر نگرد
کفر و اسلام مو به مو دیده ۲
چشم دریادلی است دیدهٔ ما
در نظر آب سو به سو دیده ۳
دیدهٔ ما یکی یکی بیند
گر چه احول یکی به دو دیده ۴
دیده در آینه نگاهی کرد
جان و جانانه روبرو دیده ۵
چند گوئی که من نمی بینم
روشنست آفتاب کو دیده ۶
نعمت الله نظر از او دارد
نور او را به نور او دیده ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۰۵ - تا نقش خیال تو نگاریم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۰۷ - ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
