خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به ستایش معشوق الهی می‌پردازد و او را به خورشید و شاه خاص خود تشبیه می‌کند. شاعر بیان می‌کند که همه‌چیز، از جمله کفر و توبه، اخلاص، نفس کل، عقل کل و حتی گوهر ایمان و جرم او، همه در خدمت و تحت تأثیر معشوق الهی هستند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌ی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۱۱۳ - ای تو چو خورشید و شه خاص من
ای تو چو خورشید و شَهِ خاصِ من
کُفرِ من و توبه و اِخْلاصِ من ۱
رَقص کُند بر سَرِ چَرخْ آفتاب
تا تو بِگوییش که رَقّاصِ من ۲
سَجده کُنان پیشِ دَرَت نَفْسِ کُلّ
کِی زِ تو جان یافته اشخاصِ من ۳
نَفْسِ کُل و عقلِ کُل و آن دِگَر
بَحْرِ مَنی، گوهر و غَوّاصِ من ۴
کُفرِ من و گوهرِ ایمانِ من
جُرمِ من و واعظ و قَصّاصِ من ۵
کُفرِ من و توبه و اِخْلاصِ من ۱
رَقص کُند بر سَرِ چَرخْ آفتاب
تا تو بِگوییش که رَقّاصِ من ۲
سَجده کُنان پیشِ دَرَت نَفْسِ کُلّ
کِی زِ تو جان یافته اشخاصِ من ۳
نَفْسِ کُل و عقلِ کُل و آن دِگَر
بَحْرِ مَنی، گوهر و غَوّاصِ من ۴
کُفرِ من و گوهرِ ایمانِ من
جُرمِ من و واعظ و قَصّاصِ من ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۱۲ - ظلمت شب پرتو ظلمات من
گوهر بعدی:غزل ۲۱۱۴ - بانگ برآمد ز دل و جان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
