غزل ۱۳۷۶ - هرچه گوئی به عشق او می گو

هرچه گوئی به عشق او می گو
حضرت او ز حضرتش می جو ۱

گر به یک دم تو را دهد صد جام
نوش می کن روان دگر می پو ۲

جامهٔ پاک اگر طلب داری
خرقهٔ خود به آب می می شو ۳

جام گیتی نما به دست آور
تا ببینی به نور او آن رو ۴

تو حبابی و غرقه در دریا
در پی آب می روی هر سو ۵

نبود این ظهور او بی تا
خود نباشد وجود ما بی او ۶

گیسوی سیدم نخواهی یافت
تا حجابت بود سر یک مو ۷