خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه و عرفانی، از زبان شاعری است که از عشق و ذوق معنوی سخن میگوید. او از شنیدن نالههای عاشقان، حالات میخانه و ساقی، و زیباییهای طبیعت مانند بلبل و گلستان یاد میکند و مخاطب را به غنیمت شمردن لحظات و گوش دادن به اسرار عشق دعوت میکند.
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و احساسی داشته باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مفاهیم مانند میخانه و ساقی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۳۴۱ - آه دلسوز عاشقان بشنو
آه دلسوز عاشقان بشنو
نالهٔ جان بیدلان بشنو ۱
سخنی خوش به ذوق می گویم
از سر ذوق یک زمان بشنو ۲
سرّ ساقی و حال میخانه
با تو گویم یکان یکان بشنو ۳
ذوق آب حیات اگر داری
نوش کن جام می روان بشنو ۴
باز گلبانگ بلبل سرمست
از گلستان برآمد آن بشنو ۵
مکن از عاشقان کنار ای دل
هست رازی درین میان بشنو ۶
نعمت الله را غنیمت دان
با تو گفتم ز جان به جان بشنو ۷
نالهٔ جان بیدلان بشنو ۱
سخنی خوش به ذوق می گویم
از سر ذوق یک زمان بشنو ۲
سرّ ساقی و حال میخانه
با تو گویم یکان یکان بشنو ۳
ذوق آب حیات اگر داری
نوش کن جام می روان بشنو ۴
باز گلبانگ بلبل سرمست
از گلستان برآمد آن بشنو ۵
مکن از عاشقان کنار ای دل
هست رازی درین میان بشنو ۶
نعمت الله را غنیمت دان
با تو گفتم ز جان به جان بشنو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۴۰ - گفتهٔ عاشقان به جان بشنو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۴۲ - قول ما حق است از حق می شنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.