خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به بیداری، عشق حقیقی، گذشتن از جان برای معشوق، و رندانه زیستن دعوت می‌کند. همچنین از مفاهیمی مانند فنا، وحدت، و مستی معنوی سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
غزل ۱۳۳۹ - تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو ۱
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو ۲
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو ۳
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو ۴
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو ۵
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو ۶
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو ۷
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو ۱
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو ۲
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو ۳
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو ۴
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو ۵
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو ۶
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۳۸ - چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۴۰ - گفتهٔ عاشقان به جان بشنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
