خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که از مخاطب می‌خواهد به دنبال حقیقت و معنویت در زندگی بگردد. شاعر از مفاهیمی مانند رندی، دریا، گنج، و آب حیات استفاده می‌کند تا به مخاطب یادآوری کند که جستجوی حقیقت و رسیدن به خداوند یکتا را در همه چیز ببیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۳۲۰ - در خرابات مغان ما را بجو
در خرابات مغان ما را بجو
رند سرمستی خوشی آنجا بجو ۱
همچو قطره چند گردی در هوا
خوش روان شو سوی ما دریا بجو ۲
هر دو عالم را به این و آن گذار
حضرت یکتای بی همتا بجو ۳
خوش در آ در بحر بی پایان ما
تشنهٔ آب حیات از ما بجو ۴
هر کجا کنجیست گنجی درویست
گنج او در جملهٔ اشیا بجو ۵
گرد جو گردی برای آبرو
حاصل از دریا و جو ما را بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
شارح اسما طلب اسما بجو ۷
رند سرمستی خوشی آنجا بجو ۱
همچو قطره چند گردی در هوا
خوش روان شو سوی ما دریا بجو ۲
هر دو عالم را به این و آن گذار
حضرت یکتای بی همتا بجو ۳
خوش در آ در بحر بی پایان ما
تشنهٔ آب حیات از ما بجو ۴
هر کجا کنجیست گنجی درویست
گنج او در جملهٔ اشیا بجو ۵
گرد جو گردی برای آبرو
حاصل از دریا و جو ما را بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
شارح اسما طلب اسما بجو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۹ - نقد گنج کنج دل از ما بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۱ - معنی اسم اعظم از ما جو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
