خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عرفانی است که بر جستجوی حقیقت، عشق الهی و وحدانیت تأکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد از ظواهر عبور کند و به دنبال نور الهی در همه چیز بگردد. عشق بی‌حد و مرز و حضور خداوند در تمامی مظاهر هستی، موضوع اصلی این شعر است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن، به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
غزل ۱۳۱۸ - بگذر از قطره برو دریا بجو
بگذر از قطره برو دریا بجو
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
دیدهٔ ما جز جمال او ندید
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۲
بی سر و پا گرد میخانه بر آ
در چنان جای خوشی ما را بجو ۳
هر چه بینی هر که آید در نظر
حضرت یکتای بی همتا بجو ۴
عشق را جای معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا بجو ۵
مجلس عشقست و این مأوای ماست
ترک مأوا کرده ای ما را بجو ۶
مظهری بی نعمت الله کی بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
دیدهٔ ما جز جمال او ندید
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۲
بی سر و پا گرد میخانه بر آ
در چنان جای خوشی ما را بجو ۳
هر چه بینی هر که آید در نظر
حضرت یکتای بی همتا بجو ۴
عشق را جای معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا بجو ۵
مجلس عشقست و این مأوای ماست
ترک مأوا کرده ای ما را بجو ۶
مظهری بی نعمت الله کی بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۷ - خوش درآ در بحر ما ما را بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۹ - نقد گنج کنج دل از ما بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
