خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه بیانگر دلدادگی و عشق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر تأکید می‌کند که معشوق را در دیده خود دیده و او را بر همه گزیده است. همچنین، از مهمان شدن معشوق در زندگی خود و سرمستی ناشی از این عشق سخن می‌گوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ترجیحاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۱۳۱۰ - در دیده توئی و دیده ام تو
در دیده توئی و دیده ام تو
در دیده مشو که دیده ام تو ۱
از من تو کناره کی توانی
چون درکش خود کشیده ام تو ۲
هر کس یاری گزید ای دوست
من بر همگان گزیده ام تو ۳
سرمستم و جام باده بر دست
مهمان من و رسیده ام تو ۴
ای نور دو چشم نعمت الله
در دیده توئی و دیده ام تو ۵
در دیده مشو که دیده ام تو ۱
از من تو کناره کی توانی
چون درکش خود کشیده ام تو ۲
هر کس یاری گزید ای دوست
من بر همگان گزیده ام تو ۳
سرمستم و جام باده بر دست
مهمان من و رسیده ام تو ۴
ای نور دو چشم نعمت الله
در دیده توئی و دیده ام تو ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۹ - ز سودای سر زلفت پریشانم به جان تو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۱ - دل ز جان برگیر و جانان را بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
