خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به رهایی از بیگانگی، نوشیدن درد به ذوق، پیوستن به بحر عرفان، و وفاداری به عهد دعوت می‌کند. همچنین، بر پادشاهی از طریق بندگی، نظارهٔ خدا در مظاهر جهان، و زندگی رندانه و بی‌ریا تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربه‌ی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۲۹۶ - ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
دُردی به ذوق می نوش درد دلت دوا کن ۱
در بحر ما قدم نه با ما دمی برآور
آب حیات ما نوش میلی به سوی ما کن ۲
خواهی که پادشاهی یابی چو بندگانش
بر درگه کریمان در یوزه چون گدا کن ۳
داری هوا که گردی سردار بر در او
در پای دار سر نه هم ترک دو سرا کن ۴
هر مظهری که بینی جام جهان نمائیست
مظهر در او هویداست نظّارهٔ خدا کن ۵
جام شراب می نوش شادی روی رندان
مستانه این چنین کار بی روی و بی ریا کن ۶
با سید خرابات رندانه عهد بستی
مشکن تو عهد خود را آن عهد را وفا کن ۷
دُردی به ذوق می نوش درد دلت دوا کن ۱
در بحر ما قدم نه با ما دمی برآور
آب حیات ما نوش میلی به سوی ما کن ۲
خواهی که پادشاهی یابی چو بندگانش
بر درگه کریمان در یوزه چون گدا کن ۳
داری هوا که گردی سردار بر در او
در پای دار سر نه هم ترک دو سرا کن ۴
هر مظهری که بینی جام جهان نمائیست
مظهر در او هویداست نظّارهٔ خدا کن ۵
جام شراب می نوش شادی روی رندان
مستانه این چنین کار بی روی و بی ریا کن ۶
با سید خرابات رندانه عهد بستی
مشکن تو عهد خود را آن عهد را وفا کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۵ - عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۷ - فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
