خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی-عاشقانه است که از مخاطب می‌خواهد تا با گوش دادن به پندهای عاشقانه، در مسیر فنا و عشق الهی قدم بگذارد. شاعر از مفاهیمی مانند خرابات، می، دلبر و عشق استفاده کرده تا به تجربه‌ای روحانی و سرمستی معنوی اشاره کند. در پایان، از مطرب و ساقی می‌خواهد تا با موسیقی و شراب، عشاق را به وجد آورند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مصرف شراب و مفاهیم بالغانه‌تر عشق، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب‌تر می‌کند.
غزل ۱۲۹۵ - عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
در خرابات فنا جام بلا را نوش کن ۱
سرخوشانه پای کوبان از در خلوت در آ
دست دل با دلبر سرمست در آغوش کن ۲
ذوق سرمستی اگر داری در آ در میکده
آتشی درخوردن و چون خم می خوش جوش کن ۳
زاهدی گر گویدت از باده نوشی توبه کن
جرعه ای در کام جانش ریز گو خاموش کن ۴
پادشاه عشق خوش در غارت ملک دلست
گر تو را عشقست جان ، دل فدای اوش کن ۵
مطربا قولی بگو عشاق را خوشوقت ساز
ساقیا جامی بیار و عالمی مدهوش کن ۶
نعمت الله این سخن از ذوق می گوید به تو
ذوق اگر داری بیا و عاشقانه گوش کن ۷
در خرابات فنا جام بلا را نوش کن ۱
سرخوشانه پای کوبان از در خلوت در آ
دست دل با دلبر سرمست در آغوش کن ۲
ذوق سرمستی اگر داری در آ در میکده
آتشی درخوردن و چون خم می خوش جوش کن ۳
زاهدی گر گویدت از باده نوشی توبه کن
جرعه ای در کام جانش ریز گو خاموش کن ۴
پادشاه عشق خوش در غارت ملک دلست
گر تو را عشقست جان ، دل فدای اوش کن ۵
مطربا قولی بگو عشاق را خوشوقت ساز
ساقیا جامی بیار و عالمی مدهوش کن ۶
نعمت الله این سخن از ذوق می گوید به تو
ذوق اگر داری بیا و عاشقانه گوش کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۴ - حال من از آن نرگس مستانه طلب کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۶ - ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
