خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا دعوتی است به سوی عشق و رهایی از عقل و تعلقات دنیوی. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا به جمع آنان بپیوندد، تشنگی‌اش را در دریای عشق فرو نشاند و از قید عقل رها شود. این متن بر اهمیت عشق الهی و رسیدن به حقیقت از طریق رها کردن تعلقات دنیوی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رها کردن عقل و مستی معنوی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.
غزل ۱۲۵۹ - آب می جوئی بیا با ما نشین
آب می جوئی بیا با ما نشین
تشنه ای با ما درین دریا نشین ۱
خیز دستی برفشان پائی بکوب
آنگهی مستانه خوش اینجا نشین ۲
چون در آمد عشق عقل از جا برفت
پست شد آن خواجهٔ بالا نشین ۳
خط موهوم است عالم طرح کن
بر سریر سر او ادنی نشین ۴
بحری ای باید درین دریای ما
خود کی آید سوی ما صحرانشین ۵
عقل را از در بران گر عاشقی
پیش آن معشوق بی همتا نشنین ۶
نعمت الله را ببین در عین ما
عارفانه خوش بیا با ما نشین ۷
تشنه ای با ما درین دریا نشین ۱
خیز دستی برفشان پائی بکوب
آنگهی مستانه خوش اینجا نشین ۲
چون در آمد عشق عقل از جا برفت
پست شد آن خواجهٔ بالا نشین ۳
خط موهوم است عالم طرح کن
بر سریر سر او ادنی نشین ۴
بحری ای باید درین دریای ما
خود کی آید سوی ما صحرانشین ۵
عقل را از در بران گر عاشقی
پیش آن معشوق بی همتا نشنین ۶
نعمت الله را ببین در عین ما
عارفانه خوش بیا با ما نشین ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵۸ - نور رویش به چشم او می بین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۰ - ذوق ما داری بیا با ما نشین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
