غزل ۱۲۵۸ - نور رویش به چشم او می بین

نور رویش به چشم او می بین
گل وصلش به دست او می بین ۱

از سر جان روان چو ما برخیز
جاودان پیش عاشقان بنشین ۲

ما حبابیم و عین ما آب است
نظری هم به عین ما بگزین ۳

دل ما انقیاد محبوب است
به از این دین ما که دارد دین ۴

چین زلفش صبا دهد بر باد
این خطابین که می رود بر چین ۵

عشقش مستست و عقل مخمور است
کی کند عشق عقل را تمکین ۶

ذوق سید حباب می بخشد
تا ابد گو ذوق به او آمین ۷