خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و با استفاده از استعاره‌های مختلف، اهمیت و ارزش نان را در زندگی انسان بیان می‌کند. شاعر از نان به عنوان نماد نیازهای اولیه و اساسی زندگی یاد می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید برای به دست آوردن آن، ارزش‌های انسانی و شرافت را فدا کرد. همچنین، متن به مقایسه‌ای بین ارزش نان و دیگر نعمت‌های زندگی می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم اخلاقی و اجتماعی مطرح شده در متن برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.
غزل ۱۲۲۹ - ای نفس شوخ چشم مرو در قفای نان
ای نفس شوخ چشم مرو در قفای نان
جانت مده به باد هوا در هوای نان ۱
بگشاده‌ای چو کاسه دهان در خیال آش
مانند سفره حلقه به گوشی برای نان ۲
بهر دو نان مرو بر ِ دونان و شرم‌دار
حیف است کآبروی فروشی بهای نان ۳
آدم برای دانهٔ گندم بهشت هشت
تو بازخر به نان جو ای مبتلای نان ۴
هر هشت خلد و شش جهت و پنج حس تو را
گردد مطیع اگر بدهی یک دو تای نان ۵
دل را شراب ده که همین است دوای دل
نان پیش سگ بمان که همان است سزای نان ۶
از خوان نعمت‌اللّه اگر خورده‌ای طعام
چه قدر آش نزد تو باشد چه جای نان ۷
جانت مده به باد هوا در هوای نان ۱
بگشاده‌ای چو کاسه دهان در خیال آش
مانند سفره حلقه به گوشی برای نان ۲
بهر دو نان مرو بر ِ دونان و شرم‌دار
حیف است کآبروی فروشی بهای نان ۳
آدم برای دانهٔ گندم بهشت هشت
تو بازخر به نان جو ای مبتلای نان ۴
هر هشت خلد و شش جهت و پنج حس تو را
گردد مطیع اگر بدهی یک دو تای نان ۵
دل را شراب ده که همین است دوای دل
نان پیش سگ بمان که همان است سزای نان ۶
از خوان نعمت‌اللّه اگر خورده‌ای طعام
چه قدر آش نزد تو باشد چه جای نان ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۲۸ - اسم او گنج است و عالم چون طلسم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۳۰ - دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
