غزل ۱۲۲۱ - هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم

هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم
هر نفس شکلی دگر از نو برآرد نور چشم ۱

این چنین خوناب دل کز چشم ما گشته روان
چشم ما بی آبروئی کی گذارد نور چشم ۲

چون خیال اوست هر نقشی که آید در نظر
لاجرم بر پردهٔ دیده نگارد نور چشم ۳

چشم مستش دل ز عیاران عالم می برد
مردم گوشه نشین را خود چه آرد نور چشم ۴

نعمت الله نور چشم مردم بینا بود
این چنین نوری به مردم می سپارد نور چشم ۵