غزل ۱۱۹۴ - چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم

چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم
از آنکه در خم چوگان عشق چون گوئیم ۱

چو آب جوی به هر سو اگرچه می گردیم
از آب جو به جز از آب جو نمی جوئیم ۲

به خواب دیدهٔ ما گر خیال غیری دید
به آب چشم خیالش ز دیده می شوئیم ۳

به هر طرف که رود می رویم در قدمش
به هر طریق که باشیم همره اوئیم ۴

ز بوی سنبل و زلفش چو مشک بوئی یافت
به عشق بوی خوشش بوی مشک می بوئیم ۵

چو آفتاب جمالش به ما تجلی کرد
به نور طلعت او روشنیم و مه روئیم ۶

بیا که گفتهٔ سید به ذوق می خوانند
شنو به ذوق که ما هم به ذوق می گوئیم ۷