خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف حالات عرفانی و شوریدگی ناشی از عشق الهی و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر از حالات وجد و سماع، درد عشق، و تسلیم در برابر ساقی (نماد پیر یا معشوق الهی) سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هر چه باشد، خواه درد یا شادی، آن را با جان و دل می‌پذیرد.
متن دارای مضامین عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم تصوف نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مستی و باده‌نوشی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۱۱۰۱ - ما حلقه به گوش می فروشیم
ما حلقه به گوش می فروشیم
ما مست و خراب و باده نوشیم ۱
ز اسرار الست در سماعیم
وز جام بلاش در خروشیم ۲
هر دم به هوای آتش دل
چون بحر به خویشتن بجوشیم ۳
یک جرعه ز دُرد درد عشقش
والله اگر به جان فروشیم ۴
می نوش تو پند و باده می نوش
ز آن ساغر و خم که ما سبوشیم ۵
گر دُرد دهد به ما و گر صاف
شادی روان او بنوشیم ۶
سید چو نگار ساقی ماست
شاید که به می خوری بکوشیم ۷
ما مست و خراب و باده نوشیم ۱
ز اسرار الست در سماعیم
وز جام بلاش در خروشیم ۲
هر دم به هوای آتش دل
چون بحر به خویشتن بجوشیم ۳
یک جرعه ز دُرد درد عشقش
والله اگر به جان فروشیم ۴
می نوش تو پند و باده می نوش
ز آن ساغر و خم که ما سبوشیم ۵
گر دُرد دهد به ما و گر صاف
شادی روان او بنوشیم ۶
سید چو نگار ساقی ماست
شاید که به می خوری بکوشیم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۰ - ما چو در سایهٔ الطاف خدا می باشیم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۲ - ما سلطنت فقر به عالم نفروشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
