غزل ۱۰۰۶ - به جز درد سر از غافل چه حاصل

به جز درد سر از غافل چه حاصل
از این سودای بی حاصل چه حاصل ۱

سخن از عاشقان و عشق می گو
ز قول عاقل غافل چه حاصل ۲

نکردی حاصلی از عمرت این دم
به غیر از آه دل حاصل چه حاصل ۳

ز باطل بگذر و حق را طلب کن
مجو باطل ازین باطل چه حاصل ۴

تو را خلوتسرا در ملک جانست
سرای دل طلب از گل چه حاصل ۵

به دریا در فکن خود را چو غواص
ستاده بر لب ساحل چه حاصل ۶

حدیث وصل می گوئی دگر بار
اگر تو نیستی واصل چه حاصل ۷

ز سرمستان گریزانی چو زاهد
به مخموران شدی مایل چه حاصل ۸

تو را چون نیست ذوق نعمت الله
ازین قول و از آن قائل چه حاصل ۹