خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از نوشیدن شراب به عنوان استعاره‌ای برای عشق و مستی معنوی استفاده می‌کند. شاعر از نوشیدن شراب پاک و حلال سخن می‌گوید که نماد عشق به معشوق و ساقی (خدا یا پیر راهنما) است. متن بر لذت‌های معنوی، عشق الهی، و مستی ناشی از محبت تأکید دارد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین آن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد تا به درستی تفسیر شود.
غزل ۹۴۳ - دُرد دردش چو صاف درمان نوش
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
نوش کن جام می فراوان نوش ۱
جرعه ای دُرد درد اگر یابی
شادی روی دردمندان نوش ۲
نوش نوش و خموش خوش می باش
آشکارا مکن به پنهان نوش ۳
می ما مستی دگر دارد
عاشقانه بیا چو مستان نوش ۴
نه شراب حرام می گویم
می پاک حلال جانان نوش ۵
می خمخانهٔ محبت او
با حریفان و باده نوشان نوش ۶
نعمت الله ماست ساقی ما
جام گیتی نما چو رندان نوش ۷
نوش کن جام می فراوان نوش ۱
جرعه ای دُرد درد اگر یابی
شادی روی دردمندان نوش ۲
نوش نوش و خموش خوش می باش
آشکارا مکن به پنهان نوش ۳
می ما مستی دگر دارد
عاشقانه بیا چو مستان نوش ۴
نه شراب حرام می گویم
می پاک حلال جانان نوش ۵
می خمخانهٔ محبت او
با حریفان و باده نوشان نوش ۶
نعمت الله ماست ساقی ما
جام گیتی نما چو رندان نوش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۲ - جام می شادی رندان نوش نوش
گوهر بعدی:غزل ۹۴۴ - از جام حباب آب می نوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
