غزل ۹۲۰ - جام خوشی ز دُردی دردش چو ما بپرس

جام خوشی ز دُردی دردش چو ما بپرس
مانند دردمند ز دردش دوا بپرس ۱

نقش بلا مگو تو که آرام جان ماست
لطفی کن از کرم چو ببینی ز ما بپرس ۲

ما بنده ایم و حضرت او پادشاه ماست
با پادشه بگو که ز حال گدا بپرس ۳

از عقل بی خبر ، خبر عشق او مجو
سریست عشق او ز دل ما بیا بپرس ۴

بگذر خوشی به کوی خرابات عاشقان
از رند مست لذت ذوق مرا بپرس ۵

ما محرمیم در حرم کبریای او
اسرار او ز محرم آن کبریا بپرس ۶

از ما مپرس قصهٔ دنیا و آخرت
اما ز سیدم خبری از خدا بپرس ۷