خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از دوست خود می‌خواهد که با آوردن شراب و برپایی بزم، زندگی او را شاد و خجسته کند. او از دوستش می‌خواهد که مشکلات و غم‌هایش را برطرف کند، به فقرا کمک کند و زندگی‌اش را به شکوفایی برساند. شاعر همچنین از لطف و کرم دوستش سپاسگزار است و از او می‌خواهد که به جای سخن گفتن، عمل کند و مشکلاتش را حل نماید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و بزم ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۲۰۵۰ - جانا بیار باده و بختم تمام کن
جانا بیار باده و بَختَمْ تمام کُن
عیشِ مرا خُجَسته چو دارُالسَّلام کُن ۱
زُهره کَمین کَنیزکِ بَزم و شَرابِ توست
دَفْعِ کسوفِ دل کُن و مَهْ را غُلام کُن ۲
هَمچون مَسیح، مایِدِه از آسْمان بیار
از نان و شوربا بَشَری را فِطام کُن ۳
مُشتی فَسُرده را به دَمِ گرم بِشْکُفان
مُشتی گدایْ را شَهِ بااِحْتِشام کُن ۴
این رویِ پُرگِرِه را خندان و شاد کُن
این عُمرِ مُنْقَطع را عُمری مُدام کُن ۵
ای شوقِ هر دِماغ، سَرِ عاشقانْ بِخار
وِیْ ذوقِ هر مَقام، بَرِ ما مُقام کُن ۶
آن خانه را که جام نباشد، چو نیست نور
ما خانه ساختیم، تو تَدبیرِ جامْ کُن ۷
ما را وَظیفه‌هاست، زِ لُطفِ تو صد هزار
دَرمانده گشت دل، که چه گوید؟ کدام کُن؟ ۸
خاموش کُن که دوست مُجیب است بی‌سوال
نَظّارهٔ کَرَم کُن و تَرکِ کَلام کُن ۹
عیشِ مرا خُجَسته چو دارُالسَّلام کُن ۱
زُهره کَمین کَنیزکِ بَزم و شَرابِ توست
دَفْعِ کسوفِ دل کُن و مَهْ را غُلام کُن ۲
هَمچون مَسیح، مایِدِه از آسْمان بیار
از نان و شوربا بَشَری را فِطام کُن ۳
مُشتی فَسُرده را به دَمِ گرم بِشْکُفان
مُشتی گدایْ را شَهِ بااِحْتِشام کُن ۴
این رویِ پُرگِرِه را خندان و شاد کُن
این عُمرِ مُنْقَطع را عُمری مُدام کُن ۵
ای شوقِ هر دِماغ، سَرِ عاشقانْ بِخار
وِیْ ذوقِ هر مَقام، بَرِ ما مُقام کُن ۶
آن خانه را که جام نباشد، چو نیست نور
ما خانه ساختیم، تو تَدبیرِ جامْ کُن ۷
ما را وَظیفه‌هاست، زِ لُطفِ تو صد هزار
دَرمانده گشت دل، که چه گوید؟ کدام کُن؟ ۸
خاموش کُن که دوست مُجیب است بی‌سوال
نَظّارهٔ کَرَم کُن و تَرکِ کَلام کُن ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۴۹ - ای دم به دم مصور جان از درون تن
گوهر بعدی:غزل ۲۰۵۱ - می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی، مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
