خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند رسیدن به حقیقت، فنا در خدا، و رهایی از خودی خود اشاره دارد. شاعر از درد و رنج به عنوان راهی برای رسیدن به صفا و صفای دل یاد می‌کند و بیان می‌کند که تنها با گذر از راه فنا می‌توان به بقای الهی رسید. همچنین، تأکید بر تسلیم در برابر حاکمیت الهی و عدم پرسش از چرایی کارهای او دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده نیاز به پیش‌زمینه‌ای از ادبیات و عرفان اسلامی دارند.
غزل ۷۵۹ - دولت وصل تو به ما کی رسد
دولت وصل تو به ما کی رسد
منصب شاهی به گدا کی رسد ۱
تا نخورد دُردی دردت به ذوق
صوفی صافی به صفا کی رسد ۲
هر که به خود راه خدا می رود
با خودی خود به خدا کی رسد ۳
راه بیابان فنا چون نرفت
در حرم دار بقا کی رسد ۴
جام حبابیم پر آب حیات
جز لب ما بر لب ما کی رسد ۵
ساکن میخانه چو خوش ایمنست
خانهٔ امنی است بلا کی رسد ۶
سید ما حاکم و ما بنده ایم
هر چه کند چون و چرا کی رسد ۷
منصب شاهی به گدا کی رسد ۱
تا نخورد دُردی دردت به ذوق
صوفی صافی به صفا کی رسد ۲
هر که به خود راه خدا می رود
با خودی خود به خدا کی رسد ۳
راه بیابان فنا چون نرفت
در حرم دار بقا کی رسد ۴
جام حبابیم پر آب حیات
جز لب ما بر لب ما کی رسد ۵
ساکن میخانه چو خوش ایمنست
خانهٔ امنی است بلا کی رسد ۶
سید ما حاکم و ما بنده ایم
هر چه کند چون و چرا کی رسد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۵۸ - دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد
گوهر بعدی:غزل ۷۶۰ - هست هشیار و مست نشناسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
