خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به ستایش مینوشی و عاشقی میپردازد و تفاوت بین عاشقان میخوار و زاهدان را بیان میکند. شاعر از رندان و عاشقان دفاع میکند و معتقد است که آنها با وجود سرمستی، هشیارند و دل کسی را نمیآزارند.
محتوا شامل اشاره به میگساری و مفاهیم عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین درک برخی از مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۷۵۰ - ساغر و می مدام در کارند
ساغر و می مدام در کارند
همدم عاشقان میخوارند ۱
می پرستان مدام می نوشند
زاهدان زان خبر نمی دارند ۲
خاکساران کوی میخانه
فارغ از نور و ایمن از نارند ۳
سر زلف بتم پریشان شد
جان و دل در هوای زُنارند ۴
منع رندان مکن که سرمستند
پند آنها بده که هشیارند ۵
عاشقان سالها به سر کردند
تا دمی جام می به دست آرند ۶
جان سید فدای رندان باد
که دل هیچکس نیازارند ۷
همدم عاشقان میخوارند ۱
می پرستان مدام می نوشند
زاهدان زان خبر نمی دارند ۲
خاکساران کوی میخانه
فارغ از نور و ایمن از نارند ۳
سر زلف بتم پریشان شد
جان و دل در هوای زُنارند ۴
منع رندان مکن که سرمستند
پند آنها بده که هشیارند ۵
عاشقان سالها به سر کردند
تا دمی جام می به دست آرند ۶
جان سید فدای رندان باد
که دل هیچکس نیازارند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۹ - مده به باد هوا جان خویشتن بر باد
گوهر بعدی:غزل ۷۵۱ - آنها که نگار را نگارند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.